Υδρογόνο. Ο σύγχρονος Προμηθέας Δεσμώτης* του Κώστα Λάμπου

  ΝΕΕΣ  ΕΚΔΟΣΕΙΣ  

Υδρογόνο. Ο σύγχρονος Προμηθέας Δεσμώτης*

Γράφει ο Κώστας Λάμπος

«Έκλεψα απ’ τους θεούς της φλόγας το σπέρμα

κρυμμένο σε κούφιο ξύλο, που δάσκαλος στην πάσα τέχνη

εστάθη και μέγας τρόπος οι θνητοί να ωφεληθούνε.»

Αισχύλου, Προμηθέας Δεσμώτης

«Μπορεί να ανήκετε σ’ εκείνους τους ανθρώπους που νομίζουν ότι η ενέργεια του υδρογόνου είναι μια φαντασίωση κάποιων μελλοντολόγων ή κάποιων άλλων συγγραφέων επιστημονικής φαντασίας.

Ή, στην καλύτερη περίπτωση, μπορεί να την θεωρείτε ως μια πολλά υποσχόμενη μελλοντική τεχνολογία που, αν κάποτε εφαρμοστεί, αυτό θα γίνει στο μακρινό μέλλον. Εάν όντως σκέφτεστε μ’ αυτόν τον τρόπο, ξανασκεφτείτε το σοβαρά… Φανταστείτε έναν κόσμο στον οποίο η … (ανθρωπότητα) κέρδισε την ελευθερία της από το πετρέλαιο…

Μπορούμε να χτίσουμε αυτόν τον κόσμο μέσα σε δέκα χρόνια με την υπάρχουσα τεχνολογία… Φανταστείτε έναν κόσμο στον οποίο η (ανθρωπότητα) αποφάσισε να ξεπεράσει την ενεργειακή και την κλιματική κρίση που απειλεί την… (ύπαρξή) της. Μπορούμε να χτίσουμε αυτόν τον κόσμο σήμερα με συνειδητές επιλογές και πολιτική βούληση».

Jerry Brown, Rinaldo Brutoco και James Cusumano, Freedom From

Mid-East Oil, Edition of World Business Academy, 2007

Το είδος και η ποσότητα των πηγών ενέργειας που κάθε φορά μπορούσαν και μπορούν να αξιοποιούν οι άνθρωποι καθόριζαν και καθορίζουν ακόμα την ποιότητα και την επάρκεια ή την ανεπάρκεια των μορφών ενέργειας που χρησιμοποιούν και σε συνδυασμό με το είδος και τον τρόπο οργάνωσης της κοινωνίας και της επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων καθόριζαν την εξέλιξη των επιμέρους κοινωνιών και διαμόρφωναν πάντα και συνεχίζουν να διαμορφώνουν το κοινωνικό-ιστορικό αποτύπωμα του ανθρώπινου πολιτισμού. Αυτή η διαδικασία βρίσκεται σήμερα σε κρίσιμη φάση.

Το κρισιμότερο πρόβλημα της εποχής μας είναι, χωρίς καμιά αμφιβολία, το ενεργειακό. Κι αυτό, γιατί το υφιστάμενο ακραία συγκεντρωτικό ενεργειακό σύστημα των ορυκτών καυσίμων δεν μπορεί να καλύψει ούτε τις βασικές ανάγκες της ανθρωπότητας, όπως την καθολική ευημερία, την οικονομική και κοινωνική ισότητα, την ελευθερία, τον κοινωνικό αμεσοδημοκρατικό αυτοπροσδιορισμό και την οικουμενική ειρήνη επειδή η ενέργεια αυτή:

·      Ταυτίζεται με την εμφάνιση, την ύπαρξη και την επιβίωση του απάνθρωπου και καταστροφικού εκμεταλλευτικού συστήματος της εξουσίας του κεφαλαίου, δηλαδή του καπιταλισμού, σε όλες τις πιθανές εκδοχές και βαθμίδες ανάπτυξής του.

·      Είναι πολύ ακριβή, με αποτέλεσμα να την στερείται απόλυτα ή σχετικά το μεγαλύτερο μέρος του ανθρώπινου πληθυσμού.

·      Ρυπαίνει επικίνδυνα το περιβάλλον και υποβαθμίζει τους όρους ζωής στον πλανήτη.

·      Πυροδοτεί αλλεπάλληλους καταστροφικούς πολέμους για τον έλεγχο των ενεργειακών πηγών.

Το υδρογόνο μπορεί να αλλάξει αυτήν την πραγματικότητα, γιατί υπάρχει παντού, γιατί είναι ανεξάντλητο, γιατί η μαζική και σε συνδυασμό με τις άλλες ανανεώσιμες πηγές ενέργειας αξιοποίησή του δίνει άφθονη, φτηνή και καθαρή ενέργεια, η οποία μπορεί, όταν αναπτυχθεί σε ολοκληρωμένο ενεργειακό σύστημα, να αλλάξει όχι μόνο τις ενεργειακές, αλλά και όλες τις οικονομικές και κοινωνικές δομές. Η ελεύθερη υδρογονοενέργεια μπορεί να απελευθερώσει όλες τις δημιουργικές κοινωνικές δυνάμεις, η αμεσοδημοκρατική και αλληλέγγυα δράση των οποίων μπορεί να αλλάξει το σύστημα αξιών μέχρι και την έννοια του πλούτου, ως καθολική ευτυχία και όχι ως ψευδαίσθηση ευτυχίας των λίγων που σημαίνει δυστυχία των πολλών, και μ’ αυτό μπορεί να αλλάξει το παραγωγικό και καταναλωτικό μοντέλο και τελικά ολόκληρη την αρχιτεκτονική δομή της κοινωνίας.

Οι Ανανεώσιμες, ή Εναλλακτικές, ή Ήπιες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ) είναι ανεξάντλητες, και η αξιοποίησή τους δεν προκαλεί περιβαλλοντικά προβλήματα. Αυτό σημαίνει πως με τη σταδιακή αξιοποίησή τους και σε συνδυασμό με τη γενικότερη σύγχρονη τεχνολογία μπορεί να παραχθεί επαρκής, καθαρή, αποκεντρωμένη και ελάχιστου κόστους ενέργεια από κάθε χρήστη και σε κάθε τόπο, με άλλα λόγια το κάθε νοικοκυριό, η κάθε γειτονιά, η κάθε πόλη, η κάθε χώρα θα παράγουν την ενέργεια που είναι αναγκαία για την ευημερία τους. Το αποτέλεσμα θα είναι η αποκατάσταση της ισορροπίας μεταξύ κοινωνίας και Φύσης και η εξάλειψη της κύριας αιτίας των σύγχρονων καταστροφικών πολέμων μεταξύ των ανταγωνιζόμενων πετρελαϊκών εταιρειών και κρατών για το πετρέλαιο, το ουράνιο και τις άλλες μη-ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Το τελικό και σημαντικότερο όλων αποτέλεσμα, εξ αιτίας της εύκολης, της αποκεντρωμένης, της καθαρής και φτηνής απόκτησης ηλεκτρικής ενέργειας, μπορεί να είναι η δυνατότητα να παραχθούν παντού και σε κάθε γωνιά του πλανήτη άφθονα αγαθά ευημερίας με μεγαλύτερη ευκολία και μικρότερο κόστος, προϋπόθεση για να καταστεί εφικτός ένας καθαρός, ενεργειακά αποκεντρωμένος, αυτοπροσδιοριζόμενος, αυτάρκης σε τοπικό, περιφερειακό, εθνικό και οικουμενικό επίπεδο καινούργιος κόσμος. Οι σύγχρονες επιστήμες και τεχνολογίες που κατέστησαν εφικτή την υδρογονοενέργεια δημιούργησαν τις προϋποθέσεις για ευημερούσες αμεσοδημοκρατικές τοπικές κοινωνίες, για μια ειρηνική ανθρωπότητα και για έναν οικουμενικό ουμανιστικό πολιτισμό.

Το κεφάλαιο, βέβαια, αντιστέκεται με πολλούς μύθους και άπειρα ψέματα αναφορικά με τον κοινωνικοαπελευθερωτικό χαρακτήρα της υδρογονοενέργειας επιβάλλοντας την άγνοια και εξαγοράζοντας την σιωπή πολλών ειδικών επιστημόνων που γνωρίζουν την αλήθεια για την υδρογονοενέργεια, αλλά και με την υπονομευτική λειτουργία διεθνών οργανισμών, θεσμών και δομών στην απαίτηση των καιρών και της κοινωνίας-ανθρωπότητας για υδρογονοενέργεια, αλλά στον βαθμό που αυτή η δυνατότητα θα συνειδητοποιηθεί ως κατάκτηση και ταυτόχρονα ως απελευθερωτής της ανθρωπότητας από τα σκοταδιστικά και τα εξουσιαστικά/ενεργειακά ιερατεία, στον ίδιο βαθμό το κεφάλαιο θα υποχωρεί μέχρι να καταστεί παρελθόν και ιστορία.

Οι δυνατότητες εφαρμογής της υδρογονοενέργειας ξεπερνάνε ήδη το φάσμα της παραδοσιακής ενέργειας από ορυκτά καύσιμα και συνεχώς το διευρύνουν, με αποτέλεσμα να διευρύνεται ταυτόχρονα και η δυνατότητα για ενεργειακή αποκέντρωση, για ενεργειακή αυτάρκεια και για αφθονία φτηνής και καθαρής ενέργειας. Όμως η σκιά των συμφερόντων γύρω από τα ορυκτά καύσιμα πέφτει πυκνή πάνω στις δυνατότητες που θα μπορούσε ένα γενικευμένο και ολοκληρωμένο ενεργειακό σύστημα υδρογόνου να προσφέρει στον μεμονωμένο χρήστη, στις τοπικές κοινωνίες, στις επιμέρους χώρες και στην ανθρωπότητα συνολικά, με αποτέλεσμα η μεγάλη πλειονότητα των ανθρώπων, εκτός από μια μικρή μειονότητα που ασχολείται με την έρευνα και τις εφαρμογές του υδρογόνου ως πηγής ηλεκτρικής ενέργειας, να μη γνωρίζει τίποτα, ακόμα και για πράγματα που συμβαίνουν εδώ και δεκαετίες γύρω μας. Το κεφάλαιο, ως mafia economic system, έχει επιβάλλει ένα είδος παγκόσμιας omertaτην οποία όμως αποκαλύπτει και σταδιακά την εξαφανίζει η προϊούσα διάχυση της επιστημονικά έγκυρης και κοινωνικά χρήσιμης Γνώσης από τις δυνάμεις της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού, με τις πρωτοπόρες πρωτοβουλίες ατόμων, συλλογικοτήτων και νέων κοινωνικών κινημάτων που καταγράφουν και ενισχύουν την παρουσία τους σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη μας. Το αποτέλεσμα όλης αυτής της κοινωνικής διεργασίας είναι ο ραγδαίος πολλαπλασιασμός των εφαρμογών της υδρογονοενέργειας, πράγμα που ο σκληρός πυρήνας του παγκοσμιοποιημένου κεφαλαίου προσπαθεί να αποτρέψει με νόμους (βλέπε λ. χ. Οδηγία Ευρωπαϊκής Ένωσης 6000/60 που έγινε Νόμος 3199/2003, Περί προστασίας και διαχείρισης υδάτων στην Ελλάδα) που μετατρέπουν το νερό από ελεύθερο κοινωνικό αγαθό σε ελεγχόμενο εμπόρευμα από τις πολυεθνικές εταιρείες του και σε απαγορευμένο καρπό για ιδιοπαραγωγή από τις τοπικές κοινωνίες και τα άτομα/χρήστες της ηλεκτρικής ενέργειας.

Επειδή, όμως, περιθώρια για άλλες αυταπάτες δεν υπάρχουν, είναι σημαντικό να κατανοηθεί από το σύνολο των δυνάμεων της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού ότι το αίτημα των καιρών δεν είναι η αναζήτηση μιας καλής αστικοδημοκρατικής ή και τάχα κάποιας αριστερής εξουσίας, ή ένα μοντέλο καπιταλιστικής αποανάπτυξης, αλλά η ριζική αποκαπιταλιστικοποίηση του καθενός μας, της οικονομίας, των θεσμών, της κοινωνίας, της ανθρωπότητας και του πλανήτη και συνακόλουθα η κατάργηση κάθε μορφής εξουσίας από την κοινωνική αυτοδιεύθυνση στη μορφή της άμεσης δημοκρατίας και της αταξικής κοινωνίας248. Η κατάργηση κάθε μορφής εξουσίας, όμως, προϋποθέτει την αποεξουσιοποίηση της υφιστάμενης επιστημονικής γνώσης, έρευνας και τεχνολογίας τόσο στη σφαίρα παραγωγής των αγαθών, όσο και στη σφαίρα της χειραγώγησης των ανθρώπων που παράγουν τα αγαθά. Σε συνθήκες καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής η τεχνολογία, όπως και η επιστήμη, δεν είναι και δεν μπορεί να είναι κοινωνικά ουδέτερες. Αντίθετα, είναι ένα είδος αντικειμενοποιημένης ιδεολογίας της κατεστημένης εξουσίας και ως καπιταλιστική ιδιοκτησία λειτουργούν σαν εργαλεία εκμετάλλευσης και ταξικής κυριαρχίας πάνω στην κοινωνία.

Με τη σκόπιμη επιστημοφοβία και τεχνοφοβία οι ανεκπαίδευτοι και τεχνολογικά αμύητοι άνθρωποι της ανάγκης υποτάσσονται στην εξουσία και στη χυδαία εκμετάλλευση των «θεοποιημένων» ειδικών και «μάγων» που στελεχώνουν σε κάθε επίπεδο, δομή και θεσμό την εξουσία του κεφαλαίου.

Ως κοινωνικό δημιούργημα, όμως, η επιστήμη και η τεχνολογία μπορεί και πρέπει να απαλλαγούν από τον αντικοινωνικό έλεγχο του κεφαλαίου που τις μετατρέπει σε όργανα απάνθρωπης εκμετάλλευσης και καταστροφής της βιόσφαιρας και να υπαχθούν στον κοινωνικό έλεγχο. Αυτό, όμως, μπορεί να συμβεί μόνο σε συνθήκες κοινωνικοποίησης και εκδημοκρατισμού της διαδικασίας παραγωγής γνώσης και έρευνας, αλλά και του κοινωνικού προσδιορισμού της σκοπιμότητας της τεχνολογίας με στόχο, όχι τον βίαιο πλουτισμό των λίγων, αλλά την απελευθέρωση των πολλών από τον καταναγκασμό και τη φτώχεια, ώστε να μπορούν να έχουν ελεύθερο δημιουργικό χρόνο και να αποκτήσουν την αναγκαία γνώση για να πάρουν τη ζωή και το μέλλον τους στα χέρια τους. Όταν οι δυνάμεις της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού ως συμπαγής αμεσοδημοκρατική κοινωνία, και όχι η οικονομία ή οι σχεδιαστές της τεχνολογίας, θα επιλέγει το είδος και την ποιότητα της γνώσης, το είδος, την ποιότητα και την κατεύθυνση της έρευνας, το είδος της τεχνολογίας και της ενέργειας που θα της είναι αναγκαία για να αυτοπραγματώνεται ως κοινωνία της ισότητας, της ελευθερίας και της συναδέλφωσης, τότε θα γίνει εφικτή η καθολική ευημερία και η ειρήνευση μεταξύ ανθρώπων, τάξεων, λαών και χωρών, καθώς επίσης και η αρμονία μεταξύ ανθρωπότητας και Φύσης, ανοίγοντας διάπλατα τους ορίζοντες ενός Οικουμενικού Ουμανιστικού Πολιτισμού.

Ας φανταστούμε έναν κόσμο χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, χωρίς φως και θέρμανση. Είναι ο κόσμος του Νότου και των τριτοκοσμικών θυλάκων του Βορρά, στον οποίο ζει ο μισός και πλέον

πληθυσμός του πλανήτη.

Ας φανταστούμε, όσοι δεν το έχουμε ζήσει, έναν κόσμο χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα για μια εβδομάδα εξ αιτίας μιας μεγάλης βλάβης του συγκεντρωτικού ενεργειακού συστήματος, όπως αυτή του Τσερνομπίλ και της Φουκοσίμα, ή γιατί κάποιο ακραίο καιρικό φαινόμενο κατέστρεψε τα εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος, ή εξ αιτίας ενός black out λόγω της υπερφόρτωσης του δικτύου, ή γιατί κάποια συντεχνία ή κάποια χούντα αποφάσισε να κατεβάσει τον κεντρικό διακόπτη, ή γιατί κάποια επιχείρηση ηλεκτρισμού χρεοκόπησε, ή γιατί ‘χρεοκοπήσαμε’ εμείς και δεν μπορούμε να πληρώσουμε το ‘ηλεκτρικό’. Δεν είναι φαντασία. Είναι ο κόσμος στο οποίο ζούμε, ο ‘αναπτυγμένος’ κόσμος του Βορρά.

Ας φανταστούμε έναν κόσμο χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα για ένα μήνα, γιατί ο Οργανισμός των χωρών που εξάγουν πετρέλαιο (OPEC) αποφάσισε να διπλασιάσει την τιμή του αργού πετρελαίου, ή γιατί οι επίδοξοι ηγεμόνες παίζουν ‘πολεμικά παιχνίδια’ για τον έλεγχο των πετρελαιοπηγών. Δυστυχώς, ούτε αυτό είναι φαντασία. Είναι η σημερινή πραγματικότητα, η καθημερινότητα όλων των κατοίκων του πλανήτη.

Ας φανταστούμε έναν κόσμο χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, γιατί τα ορυκτά καύσιμα του πλανήτη τελείωσαν. Είναι ο κόσμος του 21ου αιώνα. και είναι ένας υπαρκτός και ορατός πια εφιάλτης –δεν είναι φαντασία.

Και στη συνέχεια ας φανταστούμε έναν κόσμο στον οποίο τα νοικοκυριά, τα χωριά, οι πόλεις, τα κράτη και τελικά η ανθρωπότητα απέκτησαν την ενεργειακή αυτονομία τους, γιατί μπορούν να έχουν άφθονη, φτηνή έως δωρεάν, ασφαλή και καθαρή ενέργεια από το υδρογόνο. Είναι ο κόσμος της υδρογονοενέργειας που γεννιέται και δυναμώνει μέρα με τη μέρα και δημιουργεί τις προϋποθέσεις για αυτόνομη αειφόρο τοπική ανάπτυξη χωρίς ανασφαλείς εργαζόμενους και ανασφάλιστους ανέργους, χωρίς ξενοφοβικούς αυτόχθονες, ξεσπιτωμένους και καθημαγμένους μετανάστες. Είναι ένας κόσμος της ενεργειακής αφθονίας, της καθολικής ευημερίας και της κοινωνικής ισότητας, ένας κόσμος των ίσων ευκαιριών και δικαιωμάτων, χωρίς πλούσιους και φτωχούς, χωρίς αφεντικά και δούλους.

Ας φανταστούμε έναν κόσμο χωρίς σκοταδιστικούς και εξουσιαστικούς μύθους, χωρίς ρύπανση του περιβάλλοντος και χωρίς πολυεθνικά ενεργειακά μονοπώλια, χωρίς πολέμους για τον έλεγχο της ενέργειας και για την παγκόσμια ηγεμονία. Αυτός ο κόσμος είναι πια, χάρη στην απλοχεριά της Φύσης και τις τεράστιες δυνατότητες της επιστημονικοτεχνικής και υδρογονοενεργειακής επανάστασης, μια υπαρκτή πραγματικότητα και δεν είναι φαντασία. Είναι ο κόσμος που ονειρευτήκαμε ως ανθρωπότητα και χτίσαμε με τον ιδρώτα και το αίμα χιλιάδων γενεών.

Τέλος, ας κάνουμε τη σύγκριση των δυο κόσμων, ας σκεφτούμε μόνοι και με άλλους, ως δημότες μιας πόλης και ως πολίτες μιας χώρας και του πλανήτη, και ας αποφασίσουμε ποιον από τους δυο κόσμους προτιμάμε και ας πράξουμε ανάλογα, με καθαρό μυαλό και νηφαλιότητα, αλλά με γνώση της κρισιμότητας των περιστάσεων και αποφασιστικότητα, γιατί, αν δεν το κάνουμε εμείς, θα το κάνουν κάποιοι άλλοι και, όπως είδαμε σ’ αυτό το βιβλίο, το κάνουν ήδη ερήμην μας για λογαριασμό τους και εναντίον μας.

Ας φανταστούμε… «πως δεν υπάρχει κανένας λόγο για απληστία και πείνα…, πως δεν υπάρχει κανένας λόγος για να σκοτώσεις ή να σκοτωθείς».

Ας φανταστούμε μια ανθρώπινη ανθρωπιστική κοινωνία, η οποία είναι σήμερα εφικτή χάρη στις επιστήμες και στην τεχνολογία που προσφέρουν ελεύθερη υδρογονοενέργεια για όλους, αποσυνθέτοντας στην κυριολεξία όλες τις εξουσιαστικές πυραμίδες, διαμορφώνοντας για πρώτη φορά στην ανθρώπινη ιστορία τις υλικές προϋποθέσεις για ένα καλύτερο κόσμο. Τον κόσμο της Νέας Ελευθερίας, τον κόσμο τού, για πρώτη φορά στην ιστορία της Ανθρωπότητας, πραγματικά Ελεύθερου Ανθρώπου, τον κόσμο του Νέου Ανθρώπου, του homo humanisticus universalis.

Ο καπιταλισμός και το πετρέλαιο ήταν μια μικρή περίοδος στην ιστορία μας και επομένως δεν είναι η μοίρα της ανθρωπότητας, και συνεπώς το τέλος τους δεν μπορεί παρά να είναι μια νέα αρχή για την ιστορία της, για την Άμεση Δημοκρατία, την Αταξική Κοινωνία και τον Ουμανισμό.

Ένας καλύτερος κόσμος, ο κόσμος της κοινωνικής ισότητας, δεν είναι μόνο αναγκαίος και εφικτός, αλλά στις μέρες μας γίνεται και αναπόφευκτος. Η αλήθεια, το δίκιο, η υδρογονοενέργεια και ο συλλογικός αγώνας μας, ως ακαταμάχητηκοινωνική δύναμη και δημιουργική ενέργεια, θα μας οδηγήσουν σ’ αυτόν.

____________________

*Αποσπάσματα από το βιβλίο «Ποιος φοβάται το Υδρογόνο; Η επανάσταση του υδρογόνου, η ελεύθερη ενέργεια και η απελευθέρωση της ανθρωπότητας από τα ορυκτά καύσιμα και την καπιταλιστική βαρβαρότητα, Εκδόσεις ΝΗΣΙΔΕΣ, Θεσσαλονίκη 2013.

περί Υγείας online: Η Ελλάδα είπε «όχι» σε τεχνογωσία του CERN για την καταπολέμηση καρκινικών όγκων

περί Υγείας online: Η Ελλάδα είπε «όχι» σε τεχνογωσία του CERN για την...: ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΌ ΤΟΝ ΙΑΤΡΙΚΟ ΚΟΣΜΟ       Aποψη από τα εργαστήρια του Cern/Φωτογραφία: Cern       Ε ντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι η ...

      Aποψη από τα εργαστήρια του Cern/Φωτογραφία: Cern     

http://info-onlne.blogspot.gr/2018/05/cern.html

Maria Reiche: Αφιερωμένο στα 115 χρόνια από την γέννηση της Maria Reiche, της διάσημης μαθηματικού και αρχαιολόγου είναι το σημερινό doodle της Google.

Ποια είναι η Γερμανίδα μαθηματικός και αρχαιολόγος που τιμά η Google

Αφιερωμένο στα 115 χρόνια από την γέννηση της Maria Reiche, της διάσημης μαθηματικού και αρχαιολόγου είναι το σημερινό doodle της Google.
Ποια είναι η Γερμανίδα μαθηματικός και αρχαιολόγος που τιμά η Google

Γεννημένη στη Δρέσδη το 1903, η Reiche σπούδασε μαθηματικά, αστρονομία, γεωγραφία και ξένες γλώσσες. Το 1932 ξεκίνησε να εργάζεται σαν νταντά και δασκάλα για τα παιδιά ενός Γερμανού πρόξενου στο Περού. Το 1939 έγινε δασκάλα στη Λίμα και έκανε επιστημονικές μεταφράσεις.

Όταν ξεκίνησε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, η Maria Reiche έμεινε στο Περού και σε μία πτήση που πραγματοποίησε πάνω από την έρημο ανακάλυψε τις Γραμμές της Νάσκα. Στη συνέχεια συνεργάστηκε με τον ιστορικό Πολ Κόσοκ, όπου μαζί ξεκίνησαν να καταγράφουν τις γραμμές και να τις συνδυάζουν με διάφορα αστρονομικά συμβάντα.

Το doodle της Google για την Marie Reiche

Η αρχαιολόγος από την Γερμανία αφιέρωσε όλη της τη ζωή στην μελέτη αυτών των γραμμών και παράλληλα έπεισε τις αρχές του Περού να ασχοληθούν με σοβαρότητα μαζί τους.

Η προσήλωσή της στο έργο της ήταν μεγάλη και οι κόποι της ανταμείφθηκαν όταν τα αποτελέσματα των μετρήσεών κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι δημιουργοί των Γραμμών τις χρησιμοποίησαν σαν ένα είδους αστρονομικό ημερολόγιο. Σε μία προσπάθεια να χαρτογραφηθεί η συγκεκριμένη περιοχή που έγινε με τη συμβολή της αεροπορίας του Περού, ανακάλυψε ότι γραμμές αυτές απεικονίζουν 18 διαφορετικά είδη ζώων και πουλιών, μαζί με εκατοντάδες γεωμετρικά σχήματα.

Το 1992 της δόθηκε η υπηκοότητα από το Περού και για να την τιμήσει η χώρα της λατινικής Αμερικής, έδωσε το όνομά της στο αεροδρόμιο της Νάσκα. Ο κόπος της αναγνωρίστηκε το 1995, όταν η Unesco ανακήρυξε τις Γραμμές της Νάσκα σε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Το σπίτι που έζησε για πολλά χρόνια στο Περού, έχει γίνει πλέον Μουσείο.

Πέθανε από καρκίνο το 1998 και θάφτηκε στο Περού, μαζί με την αδελφή της.

___________
Newsroom , CNN Greece
Τρίτη, 15 Μαίου 2018

Έφυγε από τη ζωή ο κορυφαίος Βρετανός αστροφυσικός Στίβεν Χόκινγκ

Αντίο στον κορυφαίο  Βρετανό  αστροφυσικό  Στίβεν Χόκινγκ

Astrophysicist Stephen Hawking answers questions on a computer attached to his wheelchair, during an interview in Orlando, Fla., Tuesday, April 24, 2007. Hawking, 65, who has Lou Gehrig's disease, will go on a weightless flight on Thursday aboard a modified Boeing 727. He will be the first person with a disability to fly on the one of the flights offered by Zero Gravity Corp., a space tourism company. (AP Photo/John Raoux)

Πέθανε ο κορυφαίος Βρετανός αστροφυσικός Στίβεν Χόκινγκ στα 76 του, στο σπίτι του, στο Κέμπριτζ της Βρετανίας. Ο Χόκινγκ έπασχε από τη νόσο του κινητικού νευρώνα (αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση) και ήταν σχεδόν εντελώς παράλυτος. Επικοινωνούσε μέσω συσκευής παραγωγής ομιλίας. Είχε παντρευτεί δύο φορές και είχε τρία παιδιά.

Για πάνω από μισό αιώνα, ο Χόκινγκ επιχείρησε να απαντήσει σε μερικά από τα σοβαρότερα ερωτήματα για τη θεωρητική κοσμολογία, την κβαντική βαρύτητα και τις μαύρες τρύπες. Υπήρξε φανατικός υποστηρικτής της ερμηνείας πολλών κόσμων της κβαντικής μηχανικής.

Στα 21 του χρόνια εμφάνισε συμπτώματα τής ασθένειας και οι φυσικές του δυνάμεις άρχισαν σταδιακά να τον εγκαταλείπουν. Ωστόσο,έριξε όλο του το βάρος στην αξιοποίηση του νου του και αφοσιώθηκε στην θεωρητική φυσική.

Οι γιατροί μετά τη διάγνωση της ασθένειάς του, του έδωσαν μόλις δύο χρόνια ζωής. Η πάθηση, που είχε, σκοτώνει μέσα σε πέντε χρόνια τους πάσχοντες.

Ο Χόκινγκ αποτέλεσε εξαίρεση στον κανόνα σχετικά με την ασθένειά του. Ο Λιο ΜακΚλάσκι, αναπληρωτής καθηγητής νευρολογίας και ιατρικός διευθυντής του ALS Center στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβανίας, επιχειρώντας να εξηγήσει τι συνέβη στην περίπτωσή του Χόκινγκ, είχε αναφέρει στο Scientific American:
«Πρόκειται για μια απίστευτα μεταβλητή διαταραχή από πολλές απόψεις. Κατά μέσο όρο, οι άνθρωποι ζουν δύο έως τρία χρόνια μετά τη διάγνωση. Αλλά αυτό σημαίνει πως οι μισοί περίπου ζουν περισσότερο.

Ηταν επίτιμος συνεργάτης της Βασιλικής Εταιρείας των Τεχνών, ισόβιο μέλος στην Επισκοπική Ακαδημία Επιστημών, και κάτοχος του Προεδρικού Μεταλλίου της Ελευθερίας, το υψηλότερο πολιτικό βραβείο στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Χόκινγκ ήταν Καθηγητής Μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ μεταξύ 1979 και 2009.

Είχε συντάξει εργασίες εκλαϊκευμένης επιστήμης, στις οποίες συζητούσε τις θεωρίες και την κοσμολογία του γενικά. Το βιβλίο του Το Χρονικό του Χρόνου έμεινε στη λίστα με τα best-seller της Βρετανικής Sunday Times για 237 εβδομάδες σπάζοντας ρεκόρ.

Είχε βγάλει βιβλία, κάνει διαλέξεις, λάβει μετάλλια και βραβεία. Είχε γίνει πρότυπο για τα άτομα με ειδικές ανάγκες σε όλο τον κόσμο. Η αναπηρία του, άλλωστε, του είχε δώσει μια νέα αίσθηση σκοπού και επιθυμίας για ζωή.

«Επειδή κάθε μέρα μπορεί να είναι η τελευταία μου, έχω την επιθυμία να αξιοποιώ στο έπακρο κάθε λεπτό», είχε δηλώσει σε ντοκιμαντέρ που έγινε για τη ζωή του.

Αυτό που συνέβη στον Χόκινγκ είναι απλά εκπληκτικό. Αυτός σίγουρα είναι εξαίρεση».

«Αισθανόμαστε τεράστια θλίψη για τον θάνατο του αγαπημένου μας πατέρα», ο οποίος «ήταν σπάνιος άνθρωπος» και «σπουδαίος επιστήμονας, το έργο του οποίου θα ζήσει για πολλά χρόνια ακόμη», τόνισαν τα παιδιά του κοσμολόγου, η Λούσι, ο Ρόμπερτ και ο Τιμ, στην ανακοίνωση που μετέδωσε το βρετανικό πρακτορείο ειδήσεων AP.

«Μια φορά είχε πει «δεν θα ήταν και πολύ σπουδαίο αυτό το σύμπαν, αν δεν ήταν το σπίτι των ανθρώπων που αγαπάς». Θα μας λείπει για πάντα», συμπλήρωσαν.

Πέθανε ο κορυφαίος Βρετανός αστροφυσικός Στίβεν Χόκινγκ

__________

Από

 aixmi.gr

 -

14 Μαρτίου 2018

Singularity: το επόμενο στάδιο της ανθρώπινης εξέλιξης ξεκίνησε

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ & ΕΠΙΣΤΗΜΗ


Σε λιγότερο από 30 χρόνια η νοημοσύνη των μηχανών θα έχει ξεπεράσει την ανθρώπινη. Αυτό θα είναι το πρώτο βήμα στην πορεία προς την αναπόφευκτη σύγκλιση του ανθρώπινου είδους με την ΑΙ. Επιστημονική φαντασία ή λογική εξέλιξη για την οποία οφείλουμε να προετοιμαστούμε;



Κείμενο Γιάννης Γορανίτης *

Η έννοια Singularity 17 ορισμοί της μοναδικότητας από τον Τούριγκ κ.λπ.

χρησιμοποιείται εδώ και χρόνια από συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας, φουτουριστές και . Πλέον όμως ακούγεται ολοένα και πιο συχνά στο καθημερινό debate για την εξέλιξη της ανθρωπότητας –εξέλιξη όμως, που δεν είναι μακρινή και απρόσιτη, αλλά φαντάζει πιο κοντά από ποτέ. Πόσο κοντά;

Ο Ρέι Κουρτσβάιλ την τοποθετεί σε λιγότερα από 30 χρόνια.

Ποιος είναι όμως ο Κουρτσβάιλ; Ο τυπικός του τίτλος είναι Διευθυντής Μηχανικών της Google, αλλά στην πραγματικότητα είναι ο βασικός μελλοντολόγος του διαδικτυακού κολοσσού. Ο προφήτης. Κι αυτό δεν το λέμε καθόλου ειρωνικά. Σπάνια ιδιοφυΐα με 19 διδακτορικά, έχει αφιερώσει τη ζωή του στην πρόβλεψη του άμεσου και μακροπρόθεσμου μέλλοντος, βασισμένος στις τεχνολογικές και επιστημονικές εξελίξεις. Και μέχρι τώρα τα έχει πάει πολύ καλά: Το 86% των εκατοντάδων προβλέψεων που έχει δημοσιοποιήσει, έχουν ήδη επαληθευτεί

Why Ray Kurzweil's Predictions Are Right 86% of the Time | Big Think

Ο οραματιστής της Google, Ρέι Κουρτσβάιλ.

Ο Κουρτσβάιλ θεωρεί ότι η τεχνολογική μοναδικότητα θα συμβεί κάποια στιγμή μέσα στα επόμενα 30 χρόνια και πιθανότατα πριν το 2045. Το πέρασμα στο επόμενο στάδιο της ανθρώπινης εξέλιξης θα σηματοδοτηθεί μόλις η τεχνητή νοημοσύνη ξεπεράσει την ανθρώπινη νοημοσύνη.

«Έως το 2029, η νοημοσύνη των μηχανών θα έχει φτάσει τα επίπεδα της ανθρώπινης» ανέφερε κατά τη διάρκεια μιας πολύ ενδιαφέρουσας παρουσίασης στο περσινό φεστιβάλ SXSW.

Όπως διευκρίνισε, η επιλογή του έτους δεν είναι τυχαία. «Το 2029 είναι η απώτατη ημερομηνία που προβλέπω ότι η AI θα περάσει με επιτυχία τη δοκιμασία Turing

Turing Test | curlie.org και θα φτάσει στα επίπεδα της ανθρώπινης νοημοσύνης». Στα χρόνια που θα μεσολαβήσουν μέχρι το 2045, το επίπεδο νοημοσύνης θα πολλαπλασιαστεί επί τουλάχιστον ένα δισεκατομμύριο φορές.

Πώς φτάσαμε στη θεωρία της τεχνολογικής μοναδικότητας;

Η μοναδικότητα (αδόκιμη απόδοση του σαφώς ευρύτερου όρου Singularity –ορισμένοι επιλέγουν τον όρο «παραδοξότητα» ή «ανωμαλία») έχει τις ρίζες της στα Μαθηματικά και τη Φυσική. Στη Φυσική περιγράφει μια θεωρητική κατάσταση εντός μιας μαύρης τρύπας, κατά την οποία ο άνθρωπος δεν είναι σε θέση να δει τίποτα πίσω από τον ορίζοντα των γεγονότων. Η σημειακή ιδιομορφία της Φυσικής μεταφέρεται στο τεχνολογικό περιβάλλον προκειμένου να περιγράψει ένα σημείο καμπής μετά το οποίο ο ανθρώπινος νους είναι ανίκανος να κατανοήσει και να αποκρυπτογραφήσει τις ακριβείς ιδιότητες τόσο του ίδιου του σημείου καμπής, όσο και της εξέλιξης που το ακολουθεί.

Ο όρος χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον κορυφαίο μαθηματικό Τζον φον Νόιμα  John von Neumann τη δεκαετία του ’50. O εμπνευστής της αρχιτεκτονικής των σύγχρονων υπολογιστών έγραψε ότι «η διαρκώς επιταχυνόμενη πρόοδος της τεχνολογίας θα οδηγήσει στην εμφάνιση μιας ουσιαστικής μοναδικότητας στην ιστορία του είδους μας, εξαιτίας της οποίας δεν θα συνεχίζουν να υφίστανται οι ανθρώπινες “υποθέσεις” όπως τις γνωρίζουμε».

Ερμηνεύοντας αργότερα τον χρησμό του, ο φον Νόιμαν έκανε λόγο για μια συγκεκριμένη στιγμή «πέρα από την οποία η τεχνολογική πρόοδος θα γίνει ασύγκριτα ταχεία και περίπλοκη». Τον συλλογισμό του επέκτειναν κι άλλοι επιστήμονες διαβλέποντας την αλματώδη ανάπτυξη της τεχνολογίας. Ο συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας Βέρνορ Βιντζ Vernor Vinge έφερε την τεχνολογική μοναδικότητα στο περιβάλλον της μυθοπλασίας, και εν συνεχεία την ανέλυσε σε ένα επιδραστικό δοκίμιο

«The Coming Technological Singularity: How to Survive in the Post-Human Era»

όπου έκανε λόγο για τη σύγκλιση της τεχνητής με την ανθρώπινη νοημοσύνη.

Ακούγεται μπερδεμένο; Είναι.

Ορισμένοι ισχυρίζονται ότι η μοναδικότητα δεν είναι παρά το εύρημα που ανακαλύψαμε για να εξηγήσουμε την άγνοια μας για την προέλευση και την εξέλιξη του κόσμου και της ίδιας της ζωής. Επειδή ακριβώς ουδείς μπορεί να κατανοήσει ή να προβλέψει την ίδια τη μοναδικότητα, χρησιμοποιούμε τον όρο για να δείξουμε (ή να κρύψουμε) την άγνοιά μας.

Πώς θα εξηγούσαμε την τεχνολογική μοναδικότητα σε ένα παιδί;
Eίναι δύσκολο να αντιληφθούμε την έννοια της τεχνολογικής μοναδικότητας με τα σημερινά δεδομένα. Δύσκολο και κάπως άδικο. Είναι σαν να προσπαθούσες να εξηγήσεις στον άνθρωπο των Σπηλαίων πώς λειτουργεί ένας υπολογιστής. Ή σε έναν άνθρωπο του Μεσαίωνα τι είναι το κινητό τηλέφωνο. Άδικο και συνάμα συναρπαστικό.

Η κατανόηση της τεχνολογικής μοναδικότητας δεν απαιτεί τεχνική γνώση, αλλά χρειάζεται ανοιχτό μυαλό. Γι’ αυτό και οι ειδικοί θεωρούν ότι είναι ευκολότερο για ένα παιδί να προσεγγίσει την έννοια.

Ας πούμε λοιπόν ότι ένα παιδί είναι ευκολότερο να φανταστεί μια «έκρηξη», ένα ακαριαίο συμβάν το οποίο θα σημαδευτεί από την εμφάνιση μιας υπερευφυΐας με τεχνολογικά μέσα, και θα πυροδοτήσει την εξέλιξη μιας ακολουθίας γεγονότων που δεν μπορεί να προβλέψει ουδείς (ίσως μόνο ένα παιδί με αχαλίνωτη φαντασία).

Οι υποστηρικτές της θεωρίας πάντως που δεν διστάζουν να αφήσουν τη φαντασία τους να οργιάσει, ισχυρίζονται ότι η «ευφυής έκρηξη» σύγκλισης της ανθρώπινης με την τεχνητή νοημοσύνη θα οδηγήσει στο επόμενο εξελικτικό στάδιο του ανθρώπου.

Αυτή η ερμηνεία οδήγησε πολλούς στην ταύτιση της Μοναδικότητας με τον Τρανσουμανισμό Transhumanism, μια έννοια με φιλοσοφικό και θεολογικό υπόβαθρο, η οποία περιγράφει την επόμενη εξελικτική φάση της ζωής με τη βοήθεια της επιστήμης και της τεχνολογίας. Οι θιασώτες αυτής της θεωρίας βασίζονται στην προοπτική της μοναδικότητας προκειμένου να ερμηνεύσουν το άλμα σε μια μελλοντική κατάσταση, κατά την οποία όχι μόνο θα έχει διαφοροποιηθεί η ζωή, αλλά δεν θα υφίσταται η έννοια του θανάτου. Το άφθαρτο και εν τέλει αθάνατο σώμα θα υποστηρίζεται από τεχνολογικά επιτεύγματα, από τις ίδιες της μηχανές οι οποίες στο εξής θα γίνουν ο Θεός σε ένα σύμπαν χωρίς θεούς.

Ο Κουρτσβάιλ, αφαιρεί τα θεολογικά στοιχεία και αρκείται στην περιγραφή πώς η μηχανή θα αποτελεί την επέκταση του μυαλού μας. «Το smartphone λειτουργεί ήδη ως επέκταση του νου», λέει στην ιδιαίτερα κατατοπιστική συζήτηση με τον Νιλ Ντε Γκράσι Τάισον. «Στο μέλλον θα συνδέουμε απευθείας τον νεοφλοίο μας στο cloud».

Ακούγεται σαν σκηνή από το Matrix. Σύμφωνα με τον Κουρτσβάιλ, πλησιάζουμε στο χρονικό ορόσημο του επόμενου σκαλοπατιού της εξελικτικής διαδικασίας. Το προηγούμενο στάδιο της εξέλιξης του ανθρώπινου εγκεφάλου χρονολογείται πριν 2 εκατομμύρια χρόνια, όταν αναπτύχθηκε ο νεοφλοιός (ή «σκεπτόμενος εγκέφαλος»). Στο μέλλον το ανθρώπινο μυαλό δεν θα περιορίζεται πλέον στα φυσικά όρια του κρανίου μας, αλλά θα επεκτείνεται: σε ένα υπολογιστικό σύστημα, στο cloud, σε ένα σύνθετο σύστημα συλλογικής νοημοσύνης. Ποιος ξέρει;

Τι συνέπειες θα έχει στην ανθρωπότητα

Εφόσον ξεπεράσουμε το σημείο καμπής της υπεράνθρωπης νοημοσύνης, δεν θα μιλάμε για «συνέπειες» τουλάχιστον με τη σημερινή τους σημασία. Ο κόσμος, η ζωή, η καθημερινότητα θα είναι τόσο συναρπαστικά διαφορετική, που όλα όσα οδήγησαν σε εκείνο το σημείο θα είναι μια απλή υποσημείωση στην ιστορία της ανθρωπότητας. Η υπεράνθρωπη τεχνητή νοημοσύνη θα μεταλλάξει όλα όσα θεωρούμε σήμερα δεδομένα και αδιαπραγμάτευτα και θα αποτελέσει τη βάση της εξέλιξης του ανθρώπου. Πολλοί κάνουν λόγο για ένα «μικτό» μοντέλο: εμφυτεύματα στον εγκέφαλο, νανορομπότ στο ανθρώπινο σώμα, λογισμικό που θα ρυθμίζει τις ανθρώπινες λειτουργίες, και κυρίως τη νόηση.

Ο Μασαγιόσι Σον, CEO Softbank Robotics, αποτυπώνει την προσδοκώμενη εξέλιξη της Τεχνολογικής μοναδικότητας σε ένα γράφημα όπου συγκρίνει τον αριθμό των διαθέσιμων τρανζίστορ σε ένα υπολογιστικό τσιπ με τον αριθμό των νευρώνων του εγκεφάλου. Όπως λέει, ο αριθμός αυτός έχει μείνει σταθερός εδώ και χιλιάδες χρόνια. Ήρθε η ώρα για την αναβάθμισή του λοιπόν με τη βοήθεια της ΑΙ. Και τι αναβάθμιση...

Η αναλογία της νοημοσύνης του σημερινού ανθρώπου με τις νοητικές ικανότητες του εξελιγμένου μοντέλου παραπέμπει στη σύγκριση ενός κόκκου άμμου με μία πολυκατοικία. Ή με ένα οικοδομικό τετράγωνο. Ίσως και με μία μητρόπολη. Η αλλαγή θα είναι τόσο δραματική, που ακόμη και το πλαίσιο είναι αδύνατο να σχηματιστεί. Η νοημοσύνη του επόμενου επιπέδου θα μπορούσε να συλλάβει έννοιες και ιδέες που δεν έχει καν αναλογιστεί κανένα ανθρώπινο ον στην Ιστορία.

Προφανώς, η προηγμένη αυτή νοημοσύνη δεν θα εξαντλείται στον στοχασμό. Θα εξελίξει κάθε πτυχή της ανθρώπινης δραστηριότητας. Η τεχνολογία θα είναι το βασικό όπλο στα χέρια της.

Πόσο επικίνδυνο όμως μπορεί αν γίνει αυτό το όπλο;

Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι οι συνέπειες μιας τόσο αλματώδους και εντυπωσιακής εξέλιξης είναι εν πολλοίς απρόβλεπτες. Ο κεντρικός άξονας των ανησυχιών σχετίζεται με τις δυνατότητες που θα έχει μια υπερ-νοημοσύνη που εξελίσσεται και αναπαράγεται. Τι θα γίνει όταν η ΑΙ αποφασίσει να αναπαραχθεί και να βελτιώσει τους επιγόνους της; Πόσο απειλητική θα μπορούσε να είναι για τον άνθρωπο; Ερωτήματα όπως αυτά θέτουν διαρκώς ειδικοί και επιστήμονες

Ανοιχτή επιστολή 8.000 επιστημόνων
Ο Στίβεν Χόκινγκ Stephen Hawking Issues Stern Warning On AI: Could Be 'Worst Thing' For Humanity | Forbes και ο Ίλον Μασκ προειδοποιούν

AI is highly likely to destroy humans, Elon Musk warns | Independent

ότι πρέπει να πάρουμε εγκαίρως μέτρα ώστε η ΑΙ να μην ξεφύγει από τον έλεγχο και κινηθεί εναντίον των ανθρώπων. Προειδοποιούν ότι όταν φτάσουμε στο σημείο καμπής και εμφανιστεί η μηχανή που θα είναι ευφυέστερη από τον άνθρωπο, δεν θα υπάρχει γυρισμός.

Από την άκριτη παράδοση στις διαθέσεις των εξελιγμένων μηχανών, έως την πλήρη απαγόρευσή τους υπό τον φόβο της «εξέγερσής» τους, μεσολαβεί τεράστια απόσταση. Μια ενδιάμεση λύση προτάθηκε πρόσφατα από τον Λούις Ρόζενμπεργκ, έναν καινοτόμο ερευνητή και εφευρέτη: Μια τεχνολογία που θα βοηθήσει το ανθρώπινο είδος να προοδεύσει αξιοποιώντας την ΑΙ, ενώ παράλληλα θα λειτουργεί ως ανάχωμα στις ενδεχομένως άγριες διαθέσεις των μηχανών. Ο Ρόζενμπεργκ αποκαλεί την τεχνολογία Artificial Swarm Intelligence και αντλεί έμπνευση από τον τρόπο ζωής των μελισσών. Προτείνει δηλαδή αντί να παραχωρήσουμε νοημοσύνη στις μηχανές, να ενώσουμε τις επιμέρους νοητικές ικανότητες όλης της ανθρωπότητας, όπως το κάνουν τα σμήνη μελισσών (έχει μάλιστα ιδρύσει την εταιρεία Unanimous AI unanimous.ai).

Εξηγεί το όραμά του εδώ:

Βρισκόμαστε λοιπόν σε ένα σταυροδρόμι καθοριστικό για την ανθρωπότητα. Όποιον από τους δύο δρόμους κι αν ακολουθήσουμε, δεν έχουμε ιδέα πού θα οδηγηθούμε. Υπάρχει και η επιλογή να μην προχωρήσουμε καν. Να μείνουμε πριν το σταυροδρόμι. Αλλά η ανθρώπινη περιέργεια ήταν αυτή που ανέκαθεν ωθούσε τον άνθρωπο να ανακαλύψει κάτι διαφορετικό. Να ξεπεράσει τα όρια του. Ακόμη κι αν αυτή η υπέρβαση αποδειχθεί μοιραία για τον ίδιο.

Γιάννης Γορανίτης

Γράφει για τεχνολογία, επιστήμη και ψηφιακή κουλτούρα σε περιοδικά, εφημερίδες και websites. Σπούδασε στο τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ του ΕΚΠΑ και πρόσφατα ξεκίνησε ένα εντελώς άσχετο μεταπτυχιακό. Η συλλογή διηγημάτων «24» (Εκδόσεις Πατάκη) είναι το πρώτο του βιβλίο.

-------------
https://insidestory.gr/article/singularity?token=ZGA08I5AZJ

Έλληνες χημικοί μηχανικοί της διασποράς ανέπτυξαν έναν πρωτοποριακό καταλύτη

Science  // τεχνολογικές ειδήσεις 

Έλληνες χημικοί μηχανικοί της διασποράς ανέπτυξαν έναν πρωτοποριακό καταλύτη
15/01/2018

Το μεθάνιο του σχιστολιθικού αερίου μετατρέπει αποτελεσματικά σε καύσιμα υδρογονανθράκων ένας καινοτόμος καταλύτης, τον οποίο δημιούργησαν Έλληνες χημικοί μηχανικοί σε Βρετανία και ΗΠΑ, σε συνεργασία με ξένους συναδέλφους τους. O καταλύτης αποτελείται από ένα νέου τύπου κράμα πλατίνας και χαλκού.

Η πλατίνα ή το νικέλιο διασπούν τους χημικούς δεσμούς άνθρακα-υδρογόνου του μεθανίου, το οποίο υπάρχει στο σχιστολιθικό αέριο, όμως η διαδικασία αυτή προκαλεί τη λεγόμενη οπτανθρακοποίηση, δηλαδή το μέταλλο σταδιακά καλύπτεται από ένα στρώμα άνθρακα, με αποτέλεσμα να είναι αδύνατη πλέον η χημική διαδικασία της κατάλυσης πάνω στην επιφάνεια του μετάλλου.

Ο νέος καταλύτης, χάρη στο πρωτοποριακό κράμα του, είναι ανθεκτικός στην οπτανθρακοποίηση, συνεπώς διατηρεί την αποτελεσματικότητά του και επιπλέον απαιτεί λιγότερη ενέργεια για να διασπάσει τους χημικούς δεσμούς των άλλων υλικών.

Σήμερα οι διαδικασίες μετατροπής του μεθανίου σε καύσιμα είναι άκρως ενεργοβόρες, απαιτώντας θερμοκρασίες περίπου 900 βαθμών Κελσίου. Ενώ με το νέο καταλύτη δεν χρειάζεται να ξεπερνούν τους 400 βαθμούς, πράγμα που επιτρέπει σημαντική εξοικονόμηση ενέργειας.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Μιχαήλ Σταματάκη της Σχολής Χημικών Μηχανικών του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου (UCL), που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό χημείας «Nature Chemistry» συνδύασαν πειραματικές και υπολογιστικές μεθόδους για να δείξουν την αποτελεσματικότητα του νέου καταλύτη.

Διαπιστώθηκε ότι η πλατίνα διασπά τους δεσμούς άνθρακα-υδρογόνου του μεθανίου και ο χαλκός βοηθά στο «ζευγάρωμα» μορίων υδρογονανθράκων διαφορετικού μεγέθους, κάτι που ανοίγει το δρόμο για την μετατροπή του μεθανίου σε χρήσιμα καύσιμα. Ακόμη, οι επιστήμονες έδειξαν ότι το κράμα είναι πολύ σταθερό και απαιτεί μόνο μια πολύ μικρή ποσότητα πλατίνας για να δουλέψει, κάτι σημαντικό για το κόστος του καταλύτη.

«Χρησιμοποιήσαμε υπερυπολογιστές για να μοντελοποιήσουμε πώς συμβαίνουν οι χημικές αντιδράσεις, δηλαδή τη διάσπαση και τη δημιουργία των δεσμών σε μικρά μόρια πάνω στην επιφάνεια του κράματος του καταλύτη, καθώς επίσης να προβλέψουμε την απόδοσή του σε μεγάλες κλίμακες» δήλωσε ο Σταματάκης, σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, που αναδημοσίευσε την πρωτότυπη έρευνα.

Σημαντική συμβολή στην ανακάλυψη είχε και η άλλη επικεφαλής της έρευνας, η διακεκριμένη καθηγήτρια Μαρία Φλυτζάνη-Στεφανοπούλου του Τμήματος Χημικών & Βιολόγων Μηχανικών και διευθύντρια του Εργαστηρίου Νανοκατάλυσης και Ενέργειας του πανεπιστημίου Ταφτς των ΗΠΑ. Όπως είπε, «ο επόμενος στόχος θα είναι η αξιοποίηση του καταλύτη σε βιομηχανικές εφαρμογές».

Στη μελέτη συμμετείχε και ο καθηγητής θεωρητικής χημείας, Άγγελος Μιχαηλίδης, του UCL. Η ερευνητική ομάδα, σύμφωνα με πληροφορίες του Αθηναϊκού και Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων, σχεδιάζει τώρα να αναπτύξει περαιτέρω καταλύτες που θα είναι εξίσου ανθεκτικοί στην οπτανθρακοποίηση, η οποία παραδοσιακά πλήττει τα μέταλλα που χρησιμοποιούνται για κατάλυση.

Ο Μ. Σταματάκης αποφοίτησε από τη Σχολή Χημικών Μηχανικών του ΕΜΠ το 2004, πήρε το διδακτορικό του από το πανεπιστήμιο Ράις του Χιούστον (Τέξας) και από το 2012 διδάσκει στο UCL.

Η Μ. Φλυτζάνη-Στεφανοπούλου αποφοίτησε επίσης από τους Χημικούς Μηχανικούς του ΕΜΠ και πήρε το διδακτορικό της από το πανεπιστήμιο της Μινεσότα, ενώ από το 1994 διδάσκει στο πανεπιστήμιο Ταφτς, έχοντας προηγουμένως εργασθεί στο ΜΙΤ και στη NASA. Θεωρείται μία από τις σημαντικότερες ερευνήτριες στο πεδίο των καταλυτών διεθνώς και έχει κατ΄ επανάληψη βραβευθεί για το έργο της.

_____________

http://techit.gr/2018/01/xhmikoi-mhxanikoi-protoporiakos-katalyths/

Ο Στίβεν Χόκινγκ έκλεισε στις 8 Ιανουαρίου τα 76 του χρόνια και θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους επιστήμονες με το έργο του να έχει επηρεάσει τις διδασκαλίες της γενικής σχετικότητας και της κβαντικής μηχανικής.

  ΘΕΜΑΤΑ  

Οι γιατροί είπαν στον Χόκινγκ  πως έχει 2 χρόνια 

ακόμη και ζει άλλα 55!

«Στίβεν Χόκινγκ: Το χρονικό της ζωής μου»

Σε ηλικία μόλις 21 ετών την ώρα που η καριέρα του ήταν έτοιμη για απογείωση, εμφάνισε συμπτώματα Αμυοτροφικής Πλάγιας Σκλήρυνσης.

Μπορεί το σώμα του να τον εγκατέλειπε, ωστόσο, το μυαλό του δεν βούλιαξε στην αρνητικότητα και αφοσιώθηκε στην θεωρητική φυσική.

Ο Στίβεν Χόκινγκ έκλεισε στις 8 Ιανουαρίου τα 76 του χρόνια και θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους επιστήμονες με το έργο του να έχει επηρεάσει τις διδασκαλίες της γενικής σχετικότητας και της κβαντικής μηχανικής.

Οι γιατροί μετά τη διάγνωση της ασθένειάς του του έδωσαν μόλις δύο χρόνια ζωής. Η πάθηση, που έχει, σκοτώνει μέσα σε πέντε χρόνια τους πάσχοντες. Ωστόσο, ο Χόκινγκ ζει ήδη 55.

Το 1985, ο Χόκινγκ προσβλήθηκε από πνευμονία που απειλούσε τη ζωή του.

Οταν η σύζυγός του Τζέιν ρωτήθηκε εάν θα τερμάτιζε τη μηχανική υποστήριξη, εκείνη αρνήθηκε. Αποτέλεσμα ήταν μία τραχειοτομή, που θα απαιτούσε την εικοσιτετράωρη νοσηλευτική φροντίδα, και θα αφαιρούσε ότι είχε απομείνει από την ομιλία του. 

Η εθνική υγειονομική υπηρεσία θα πλήρωνε για οίκο ευγηρίας αλλά η Τζέιν ήταν αποφασισμένη ότι θα ζούσε στο σπίτι. Το κόστος της φροντίδας χρηματοδοτήθηκε από ένα αμερικανικό ίδρυμα. Νοσοκόμες μισθώθηκαν για τις τρεις βάρδιες που απαιτούνταν για να παρέχουν την εικοσιτετράωρη υποστήριξη που απαιτούνταν. Ενας από εκείνους που απασχολούνταν ήταν η Ελειν Μέισον, η γυναίκα που επρόκειτο να γίνει η δεύτερη σύζυγος του Χόκινγκ. 

Για πάνω από μισό αιώνα, ο 76χρονος Χόκινγκ ασχολείται με μερικά από τα μεγαλύτερα ερωτήματα γύρω από τη θεωρητική κοσμολογία, την κβαντική βαρύτητα και τις μαύρες τρύπες.

Εχει βγάλει βιβλία, κάνει διαλέξεις, λάβει μετάλλια και βραβεία. Εχει γίνει πρότυπο για τα άτομα με ειδικές ανάγκες σε όλο τον κόσμο. Η αναπηρία του, άλλωστε, του έχει δώσει μια νέα αίσθηση σκοπού και επιθυμίας για ζωή.

«Επειδή κάθε μέρα μπορεί να είναι η τελευταία μου, έχω την επιθυμία να αξιοποιώ στο έπακρο κάθε λεπτό», είχε δηλώσει σε ντοκιμαντέρ που έγινε για τη ζωή του.

Ο Χόκινγκ αποτελεί εξαίρεση στον κανόνα σχετικά με την ασθένειά του. Ο Λιο ΜακΚλάσκι, αναπληρωτής καθηγητής νευρολογίας και ιατρικός διευθυντής του ALS Center στο Πανεπιστήμιο της Πενσιλβανίας, επιχειρώντας να εξηγήσει τι συμβαίνει στην περίπτωσή του Χόκινγκ, αναφέρει στο Scientific American:

«Πρόκειται για μια απίστευτα μεταβλητή διαταραχή από πολλές απόψεις. Κατά μέσο όρο, οι άνθρωποι ζουν δύο έως τρία χρόνια μετά τη διάγνωση. Αλλά αυτό σημαίνει πως οι μισοί περίπου ζουν περισσότερο. 

Το προσδόκιμο ζωής ενεργοποιεί δύο πράγματα: οι κινητικοί νευρώνες που διατρέχουν το διάφραγμα, δηλαδή οι μύες του σχετίζονται με το αναπνευστικό. Κοινός τρόπος θανάτου των ασθενών είναι η αναπνευστική ανεπάρκεια.

Ακόμη ένα είναι η επιδείνωση καταπιεσμένων μυών που μπορεί να οδηγήσουν σε υποσιτισμού και αφυδάτωση.

Εάν κάποιος ασθενής δεν έχει αυτά τα δύο, μπορεί να ζήσει για μεγάλο διάστημα, ακόμα και εάν χειροτερεύσει.

Αυτό που συνέβη στον Χόκινγκ είναι απλά εκπληκτικό. Αυτός σίγουρα είναι εξαίρεση».

Στην αυτοβιογραφία του, με τίτλο «Στίβεν Χόκινγκ: Το χρονικό της ζωής μου», έκλεισε το βιβλίο με την εξής φράση: «Νιώθω πανευτυχής που ήρθα στην ζωή και ασχολήθηκα με την φυσική επιστήμη. Χαίρομαι, αν κατάφερα να βάλω ένα λιθαράκι, ώστε να κατανοήσουμε καλύτερα το Σύμπαν».

Και τα κατάφερε διότι πριν από 33 χρόνια, η πρώην γυναίκα του αρνήθηκε να τον βγάλει από την μηχανική υποστήριξη.

Πηγή: Telegraph & Wikipedia

Φωτογραφία: AP

https://iselida.gr/index.php/eidiseis/protoselido/item/2017-oi-giatroi-eipan-ston-xokingk-pos-exei-2-xronia-akomi-kai-zei-alla-55